عسل بهعنوان یک شیرینکننده طبیعی، اغلب سالمتر از شکر شناخته میشود؛ اما طبیعی بودن یک ماده غذایی لزوماً به این معنا نیست که تأثیری بر قند خون ندارد. عسل حاوی کربوهیدراتهای ساده است و مصرف آن میتواند قند خون را بهسرعت افزایش دهد. به همین دلیل، انجمن دیابت آمریکا عسل را نیز در گروه شیرینکنندههای حاوی کربوهیدرات سریعالجذب قرار میدهد.
با این حال، ابتلا به دیابت همیشه به معنای ممنوعیت کامل مصرف عسل نیست. بعضی از افراد دیابتی میتوانند با درنظرگرفتن مقدار مصرف، میزان کربوهیدرات وعده غذایی، وضعیت کنترل قند خون و نظر پزشک یا متخصص تغذیه، مقدار محدودی عسل مصرف کنند. نکته مهم این است که عسل نباید بهعنوان یک خوراکی بدون محدودیت یا جایگزینی کاملاً بیضرر برای شکر در نظر گرفته شود؛ زیرا قند موجود در عسل نیز در گروه قندهای افزوده یا آزاد قرار میگیرد.
در ادامه بررسی میکنیم که عسل چه تأثیری بر قند خون دارد، آیا برای افراد دیابتی بهتر از شکر است و چگونه میتوان آن را با خطر کمتری در برنامه غذایی قرار داد.
عسل چه تأثیری بر قند خون دارد؟
عسل حاوی قندهای ساده، بهویژه گلوکز و فروکتوز است. این قندها پس از مصرف جذب بدن میشوند و میتوانند سطح قند خون را افزایش دهند. انجمن دیابت آمریکا نیز عسل را در کنار شکر و انواع شربتها، جزو شیرینکنندههای دارای کربوهیدرات سریعالجذب معرفی میکند؛ بنابراین طبیعی بودن عسل به معنای بیتأثیر بودن آن بر قند خون نیست.
میزان افزایش قند خون پس از خوردن عسل به مقدار مصرف، نوع و حجم وعده غذایی، میزان فعالیت بدنی، داروهای مصرفی و وضعیت کنترل دیابت بستگی دارد. مصرف مقدار زیادی عسل یا خوردن آن بهتنهایی و با معده خالی، ممکن است قند خون را سریعتر افزایش دهد. در مقابل، استفاده محدود از آن همراه با مواد غذایی حاوی فیبر، پروتئین یا چربی سالم میتواند سرعت جذب کربوهیدرات را کاهش دهد؛ اما اثر عسل بر قند خون را کاملاً از بین نمیبرد.
افراد دیابتی باید کربوهیدرات موجود در عسل را نیز در مجموع کربوهیدرات روزانه خود محاسبه کنند و آن را خوراکی آزاد یا بدون محدودیت ندانند. مصرف مداوم و زیاد قندهای افزوده میتواند کنترل قند خون و وزن را دشوارتر کند.
البته عسل در یک شرایط خاص میتواند کاربرد درمانی داشته باشد: هنگام افت قند خون، یک قاشق غذاخوری عسل یکی از منابع کربوهیدرات سریعالجذب برای بالا بردن قند خون است. این کاربرد با مصرف روزمره عسل تفاوت دارد و باید مطابق برنامه درمان افت قند خون انجام شود.

آیا عسل برای افراد دیابتی بهتر از شکر است؟
عسل ممکن است به دلیل طبیعی بودن، گزینه سالمتری نسبت به شکر به نظر برسد؛ اما از نظر کنترل دیابت، تفاوت آنها آنقدر زیاد نیست که بتوان عسل را بدون محدودیت مصرف کرد. عسل و شکر هر دو حاوی کربوهیدراتهای سریعالجذب هستند و میتوانند قند خون را در مدت کوتاهی افزایش دهند. انجمن دیابت آمریکا نیز عسل و شکر را در یک گروه کلی از شیرینکنندههای حاوی کربوهیدرات قرار میدهد.
عسل ترکیبی از گلوکز و فروکتوز است و ممکن است نوع و سرعت افزایش قند خون پس از مصرف آن کمی با شکر تفاوت داشته باشد؛ بااینحال، این تفاوت به معنای بیخطر بودن عسل برای افراد دیابتی نیست. سازمان جهانی بهداشت نیز قند موجود در عسل را جزو «قندهای آزاد» محسوب میکند و توصیه دارد مصرف مجموع این قندها در رژیم غذایی محدود شود.
بنابراین، جایگزینکردن یک قاشق شکر با مقدار زیادی عسل کمکی به کنترل قند خون نمیکند. در صورت استفاده از عسل، باید مقدار آن محدود باشد و کربوهیدراتش در مجموع کربوهیدراتهای وعده غذایی محاسبه شود. انتخاب میان عسل و شکر بیشتر به مقدار مصرف و برنامه غذایی فرد بستگی دارد، نه صرفاً به طبیعیبودن محصول.
در مجموع، عسل ممکن است از نظر طعم و برخی ترکیبات طبیعی با شکر متفاوت باشد، اما برای فرد دیابتی یک شیرینکننده آزاد یا درمانکننده دیابت محسوب نمیشود. بهترین رویکرد، کاهش مصرف هر دو و استفاده محدود از آنها با توجه به وضعیت قند خون و توصیه پزشک یا متخصص تغذیه است.
مقدار و روش صحیح مصرف عسل در افراد دیابتی
برای مصرف عسل در افراد دیابتی نمیتوان یک مقدار ثابت و یکسان تعیین کرد. میزان مجاز به نوع دیابت، دارو یا انسولین مصرفی، وزن، سطح فعالیت، وضعیت کنترل قند خون و مقدار کربوهیدرات سایر غذاهای همان وعده بستگی دارد. به همین دلیل، عسل باید بخشی از برنامه کربوهیدرات روزانه محسوب شود، نه مادهای آزاد که بتوان آن را بدون محدودیت مصرف کرد.
در صورتی که قند خون فرد کنترلشده باشد و پزشک یا متخصص تغذیه مصرف عسل را منع نکرده باشد، استفاده از مقدار کم و اندازهگیریشده، مانند یک قاشق چایخوری در هر نوبت، رویکرد محتاطانهتری از مصرف آزاد و بدون اندازهگیری است. این مقدار یک نسخه عمومی برای همه بیماران نیست و ممکن است بر اساس برنامه غذایی فرد کمتر یا بیشتر شود. همچنین نباید توصیه عمومی «حداکثر ۳۰ گرم قند آزاد در روز» را به معنای مجاز بودن مصرف همین مقدار عسل دانست؛ زیرا این سقف شامل مجموع عسل، شکر، شربتها و سایر قندهای آزاد موجود در تمام غذاها و نوشیدنیهای روزانه است.
بهتر است عسل همراه با یک وعده متعادل و مواد غذایی حاوی پروتئین و فیبر، مانند ماست ساده، مغزها یا مقدار کنترلشدهای نان سبوسدار، مصرف شود. این ترکیب ممکن است سرعت افزایش قند خون را کاهش دهد، اما اثر قند موجود در عسل را خنثی نمیکند. مصرف مقدار زیاد عسل بهتنهایی یا افزودن آن به یک وعده سرشار از نان، برنج، میوه خشک یا سایر منابع کربوهیدرات میتواند مجموع کربوهیدرات وعده را بیش از حد افزایش دهد.
برای مصرف صحیح عسل رعایت این نکات ضروری است:
- ♦️ مقدار عسل با قاشق اندازهگیری شود و بهصورت چشمی مصرف نشود.
- ♦️ کربوهیدرات آن در مجموع کربوهیدرات همان وعده محاسبه شود.
- ♦️ عسل جایگزین مقدار مشابهی از شکر یا سایر کربوهیدراتها شود، نه اینکه به رژیم غذایی اضافه شود.
- ♦️ واکنش قند خون پس از مصرف، طبق برنامهای که پزشک تعیین کرده است بررسی شود.
- ♦️ در صورت افزایش قابلتوجه قند خون، مقدار مصرف کاهش یابد یا عسل از برنامه غذایی حذف شود.
در افراد دارای قند خون کنترلنشده، دیابت بارداری، نوسان شدید قند خون یا کسانی که انسولین و داروهای کاهنده قند مصرف میکنند، تعیین مقدار عسل بهتر است با نظر پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود. در مجموع، اصل مهم در مصرف عسل برای فرد دیابتی، مقدار کم، اندازهگیری دقیق و محاسبه کربوهیدرات آن است.

چه افرادی باید در مصرف عسل احتیاط بیشتری داشته باشند؟
افرادی که قند خون کنترلنشده، دیابت بارداری، اضافهوزن یا نوسانات شدید قند خون دارند، باید عسل را با احتیاط بیشتری مصرف کنند. همچنین کسانی که انسولین یا داروهای کاهنده قند خون استفاده میکنند، بهتر است مقدار عسل را با نظر پزشک یا متخصص تغذیه تعیین کنند؛ زیرا عسل حاوی کربوهیدرات سریعالجذب است و میتواند قند خون را بهسرعت افزایش دهد.
نوزادان زیر یک سال نیز، چه دیابت داشته باشند چه نداشته باشند، نباید عسل مصرف کنند.
آیا میتوان از عسل برای درمان افت قند خون استفاده کرد؟
بله، عسل به دلیل داشتن کربوهیدرات سریعالجذب میتواند برای درمان افت خفیف تا متوسط قند خون استفاده شود. اگر قند خون کمتر از ۷۰ میلیگرم در دسیلیتر باشد، میتوان طبق قانون «۱۵-۱۵» حدود یک قاشق غذاخوری عسل مصرف کرد، ۱۵ دقیقه منتظر ماند و سپس دوباره قند خون را اندازه گرفت. اگر قند همچنان پایین بود، این کار باید تکرار شود.
اما اگر فرد بیهوش است، تشنج دارد یا قادر به بلع نیست، نباید عسل یا ماده غذایی دیگری در دهان او گذاشت؛ در این شرایط باید در صورت دسترسی از گلوکاگون استفاده کرد و فوراً با اورژانس تماس گرفت.
چرا افراد دیابتی باید در خانه دستگاه فشار خون داشته باشند؟
افراد دیابتی بیشتر در معرض ابتلا به فشار خون بالا قرار دارند و وجود همزمان دیابت و فشار خون بالا میتواند احتمال آسیب قلبی، سکته مغزی و بیماری کلیوی را افزایش دهد. از طرفی، فشار خون بالا ممکن است مدتها بدون علامت باشد؛ بنابراین نمیتوان فقط بر اساس حال عمومی فرد به طبیعیبودن آن اطمینان کرد.
داشتن دستگاه فشار خون در خانه به فرد کمک میکند تغییرات فشار خود را زودتر تشخیص دهد، روند تأثیر داروها و اصلاح سبک زندگی را بررسی کند و گزارش دقیقتری در اختیار پزشک قرار دهد. البته پایش خانگی جای مراجعه به پزشک را نمیگیرد و بیشتر برای افرادی ضروری است که علاوه بر دیابت، سابقه فشار خون بالا، بیماری قلبی یا کلیوی دارند. برای اندازهگیری دقیقتر نیز بهتر است از دستگاه اتوماتیکِ معتبر با کاف بازویی مناسب استفاده شود.
افراد دیابتی چه دستگاههایی باید در خانه داشته باشند؟
مهمترین وسیله برای بیشتر افراد دیابتی، دستگاه تست قند خون یا سیستم پایش مداوم قند (CGM) است که به بررسی تغییرات قند و ارزیابی اثر غذا، دارو و فعالیت بدنی کمک میکند.
دستگاه فشار خون بازویی نیز برای افرادی که فشار خون بالا دارند یا پزشک پایش خانگی را توصیه کرده است، اهمیت زیادی دارد. بهتر است از مدل اتوماتیک و معتبر با کاف مناسب بازو استفاده شود.
افراد مبتلا به دیابت نوع یک، دیابت بارداری یا کسانی که هنگام بیماری با قند خون بالا مواجه میشوند، ممکن است با توصیه پزشک به دستگاه یا نوار اندازهگیری کتون نیز نیاز داشته باشند. همه بیماران به تمام این وسایل احتیاج ندارند و انتخاب آنها باید براساس نوع دیابت و برنامه درمانی انجام شود.
جمعبندی
عسل اگرچه یک شیرینکننده طبیعی است، همچنان حاوی قند و کربوهیدرات است و میتواند سطح قند خون را افزایش دهد. بنابراین افراد دیابتی نباید آن را جایگزینی کاملاً بیضرر برای شکر بدانند. مصرف عسل باید محدود، اندازهگیریشده و متناسب با برنامه غذایی و وضعیت کنترل قند خون باشد.
از طرفی، کنترل منظم قند و فشار خون نقش مهمی در پیشگیری از عوارض دیابت دارد. داشتن دستگاه تست قند خون و در صورت توصیه پزشک، دستگاه فشار خون در خانه، به بیمار کمک میکند تغییرات بدن خود را بهتر پیگیری کند. در نهایت، مقدار مجاز عسل و نوع وسایل موردنیاز هر فرد باید براساس نوع دیابت، داروهای مصرفی و نظر پزشک یا متخصص تغذیه تعیین شود.
سوالات متداول
خیر. خام، طبیعی یا ارگانیک بودن عسل باعث حذف قند و کربوهیدرات آن نمیشود و همچنان میتواند قند خون را افزایش دهد.
خیر. شواهد علمی کافی برای درمان دیابت با دارچین وجود ندارد و ترکیب عسل و دارچین نیز جایگزین دارو، رژیم غذایی و توصیه پزشک نیست.
عسل طبیعی ذاتاً حاوی قند است. بنابراین عبارت «مخصوص دیابتیها» به معنای بدون قند بودن محصول نیست و باید میزان کربوهیدرات درجشده روی برچسب بررسی شود.
بله. مصرف مکرر و کنترلنشده عسل میتواند مدیریت قند خون را دشوار کند و در بلندمدت بر میانگین قند خون اثر بگذارد.
خیر. برای زخم دیابتی نباید از عسل خوراکی استفاده کرد. تنها عسل پزشکی و آن هم با تجویز و نظارت کادر درمان ممکن است در بعضی زخمها کاربرد داشته باشد.
بله. هنگامی که عسل برای شیرینکردن غذا یا نوشیدنی اضافه شود، در گروه قندهای افزوده قرار میگیرد.